Vorige dinsdag. Een diensthoofd ging voor de zesde keer naar de Raad van Bestuur. Hij had nog nooit "nee" gekregen. En toch had hij al vijf keer verloren.

Vijf keer gepitcht. Vijf keer geknikt. Vijf keer bedankt. 

En vijf keer niets. 

Geen beslissing, geen beweging. 

"Ze vinden het goed," zei hij. "Maar ze kiezen niet." 

Slides in orde, argumenten sterk, antwoorden voorbereid. 

Correct. En dat was net het probleem.

Geen nieuwe slides, geen extra argumenten. 

Eén vraag: "Wat staat er op het spel als ze hier niet voor kiezen?" 

Hij werd stil.

Daar zat het echte verhaal. Niet in wat het project deed, maar in wat er zou vast blijven zitten zonder. 

Een uur later stond zijn pitch anders. Niet langer een uitleg. 

Een keuze. 

Dezelfde avond nog kreeg hij telefoon. 

Goedgekeurd. Met meer budget dan hij gevraagd had.

Niet omdat hij beter presenteerde. Omdat hij richting gaf. 

Sta jij binnenkort ook voor die Raad, dat team, die investeerder? 

Schrijf dan voor je begint één zin op: 

"Als we hier niets mee doen, dan ..."

Krijg je de zin niet scherp, dan is de kans groot dat zij ook niet voelen waarom ze moeten kiezen.

Beslissingsverhalen